تیره شد آسمان ، زمین آوار
فتنه بارید از در و دیوار.
روز خونبار ظهر عاشورا
روز اندوه عترت اطهار.
سوگواران همه به سوز و گداز
سینه ها از غم و محن سرشار.
بر سر و سینه می زدند از غم
می کشیدند ناله از دل زار.
ناگهان خیل بی خبر زخدا
جیره خواران پست ، استکبار
خصم آورده بود مشتی خام
به خیابان و کوچه و بازار
تا به مکر و حیل بیاشوبند
خاطر مردم و دهند آزار
پایکوبان و کف زنان بی شرم.
پیروان یزید بد کردار
یک طرف هتک حرمت آن روز
یک طرف نعره های ناهنجار.
خیمه ها سوختند از ره کین
آتش افروختند در انظار.
خصم کافر به حیله آمده بود
تا مگر عشق را زند به کنار.
هدف از فتنه های شوم این بود
تا شود ره بر اهرمن هموار.
خون به رگهای عاشقان جوشید:
تا به کی صبر بر چنین رفتار؟!
ملت خشمگین خروشیدند
خصم کافر نهاد پا به فرار.
پیروان ولایت و قرآن
نهم دی شد آشکار این بار.
نهم دی خروش امت بود
یورشی بر علیه استعمار.
نهم دی حماسه ای بشکوه
گشت آئین عشق استقرار
نهم دی نماد شور و شعور.
چشمه سار بصیرت و ایثار
ملت با بصیرت ایران.
ملتی در کمال عزّ و وقار
سر به فرمان رهبری نستوه
کاو بود آشنا به هر اسرار
رهبری از تبار عشق و شرف
آیتی آسمانی و بیدار
رهبر عاشقان جان بر کف؛
عاشقانی ستوده و هشیار
باد پاینده عزم این ملت
تا ظهور و طلوع دولت یار.
